<<AbZoLuTe>>
By :: ZeTsuYa_ZeiRyUu
Mail : [email protected]
ChApTeR 1
*******************************
ในป่าใหญ่ต้นไม้สีเขียวชะอุ่มสูงเสียดฟ้า บ้างก้มีไม้พุ่มใบเล็ก
ดอกไม้สีสดใสพากันออกดอกชูช่อสวยงาม
อีกทั้งแสงอาทิตย์ยอมเช้าที่ทอดมาตามไรไม้ ทำให้ป่าแห่งนี้ดูน่าพิศวงยิ่งนัก
ใบไม้ที่ปกคลุมพื้นดินอยู่โดยรอบเป็นเครื่องยืนยันที่ดีว่าฤดูใบไม่ร่วงเพิ่งผ่านไป
ทำให้ไม่ยากนักที่จะรู้ได้ว่ามีคนเข้ามาในป่าแห่งนี้ แฮ่ก แฮ่ก
เสียงฝีเท้าของใครบ้างคนวิ่งมาอย่างเร่งรีบ คุณหนู!!!หยุดวิ่งที่เถอะขอรับ พวกข้าข้อร้องล่ะ
ผู้ตามล่าคนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากที่คอยวิ่งไล่จับ
คนข้างหน้าให้กลับไปเป็นระยะเวลานานพอสมควร ไม่ถ้าข้าหยุดพวกเจ้าก็จะจับข้าไปหาท่านพ่อน่ะสิ
แล้วก็ อี๊!!!ไม่เอาหรอก ผู้ถูกล่าตะโกนตอบกลับไปแต่ขายังคงวิ่งไม่หยุด
ความจริงเขาเองก็เหนื่อยไม่แพ้กัน วิ่งเข้าป่ามาก็ลึกแล้วทำไมเจ้าพวกนั้นยังตามเข้ามาอยู่อีกนะ
จะหยุดวิ่งก็ไม่ได้เดี๋ยวโดนจับไปก็ซวยน่ะสิ เหมือนฟ้าสวรรค์จะเป็นใจทำให้เขาได้พบชายหนุ่มร่างสูง
ผมยาวสีแดงเพลิงยืนหันหลังให้เขาอยู่ ร่างเล็กกว่าไม่รอช้ารีบตรงไปทางชายหนุ่มทันที
นี่ท่าน!!!ช่วยข้าด้วย ข้ากำลังถูกล่า เขย่าแขนเสื้อชายหนุ่มอย่างร้อนรนพลางพูดขอความช่วยเหลือ
ชายหนุ่มชำเลืองมองนิดนึงก่อนจะหันกลับไปอย่างไม่ใยดี เฮ้!!ท่าน ข้ากำลังเดือดร้อนนะ
ช่วยข้าทีสิ นี่!!!ทะ หว๋าย~ยพวกนั้นตามมาแล้ว!!!
ไม่นานกลุ่มผู้ตามล่าก็วิ่งไล่ตามมาทันจนได้ คุณหนูกลับเถอะขอรับ!!! หนึ่งในล่าพูดขึ้น
ดึงแขนร่างบางอย่างแรงเพื่อให้คุณหนูจอมดื้อเลิกหนีแล้วกลับไปพร้อมกัน โอ๊ย!!! ปล่อยข้านะ
ข้าจะไม่กลับไปเด็ดขาด!!! ฮึ่ม~ม!!!ท่านนะ ใจร้ายที่สุด
แค่นี้ก็ช่วยข้าไม่ได้ ไอ้คนใจดำ หน้าเลือด ไอ้~ไอ้ ฮือ~ไม่เอานะ
ข้าไม่อยากกลับปล่อยข้านะเจ้าพวกบ้า!!! ร่างบางที่โดนมัดไว้แน่นหนาแบบที่ว่ามัมมี่ยังเรียกเพื่อน
ดิ้นไปดิ้นมาไม่ยอมหยุด รั้นจะไม่กลับท่าเดียว
เรียวปากงามยังไม่วายพาลไปหาเรื่องชายหนุ่มที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยอย่างเคียดแค้น
ทำให้เขาต้องลอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย อ๊ะ
ร่างบางตกใจเล็กน้อยเมื่อมีมือใหญ่มากระชากเขาออกไป
พร้อมกับเสียงดาบฟาดตัดผ่านอากาศทีหนึ่ง เป็นเหตุให้กลุ่มผู้ตามล่า 6
คนล้มหงายหลังลงไปบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยใบไม้ร่วงมากมายจนเป็นเสมือนเบาะรองรับร่างทั้ง 6
อย่างนุ่มนวล ทะ ท่านฆ่าพวกเค้ารึ!?! ร่างบางหน้าซีด ไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยแบบนี้
รีบเข้าไปตรวจดูอาการคนทั้ง 6 ทันที แต่ผลที่ได้กลับทำให้ร่างบางแปลกใจยิ่งนัก สลบอยู่ ?
มองสลับไปมาระหว่างพวกผู้ตามล่ากับชายหนุ่มที่หันหลังกำลังจะเดินจากไป
อ๊ะ!!ท่านรอเดี๋ยวก่อนสิ ร่างบางรีบวิ่งไปขนาบข้างชายหนุ่มทันทีที่นึกอะไรได้ มีอะไร?
ใบหน้าคมหันมาตามเสียงเรียก
นัยตาสีแดงเพลิงเฉกเช่นเดียวกับสีผมของชายหนุ่มกำลังจ้องมองมาทางเขา
มันทำให้เขาชะงักไม่สามารถพูดหรือทำอะไรได้ เหมือนกับตกอยู่ในภวังค์ มีอะไรบางอย่างที่ดึงดูด
มีเสน่ห์ น่าหลงไหลจนไม่อยากละสายตาไปจากนัยตาสีแดงคู่นั้น
เจ้า ไม่ทราบว่าจะจ้องมองข้าอีกนานแค่ไหนกัน ชายหนุ่มพูดเสียงขุ่น ทำให้คนตรงหน้าถึงกับสะดุ้ง
อ๊ะ ข..ข้าขอโทษ ใบหน้าขาวนวลค่อยๆแดงระเรื่อขึ้น ก้มหน้าลงด้วยความอาย
กิริยานั้นทำให้เขาชะงักนิดหน่อย เขาเพิ่งจะสังเกตเด็กหนุ่มคนนี้มีผมสีทองยาวสลวย ผิวขาวนวล
ริมฝีปากสีชมพูเรียวบาง อีกทั้งรูปร่างที่บอบบาง ถ้าไม่ดูจากอาภรณ์ที่สวมใส
่เขาจะต้องคิดว่าเป็นสตรีแน่ๆ ช่างเถอะ ว่าแต่เจ้าเรียกข้าไว้ทำไม
เอ่อ คือ ข้าว่าจะมาขอบคุณท่านน่ะ ไม่ทราบว่าท่าน Die เรียกข้าว่าDie
Dieตอบพลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้ม อ่ะ เอ่อ ขะ ข้า ร่างบางใจเต้นแรง ร้อนไปทั้งหน้า นี่เขาเป็นอะไรไปนะ แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไร
ผมสีทองยาวสลวยของเขาก็ถูกมือใหญ่ของคนข้างหน้าหยิบขึ้นมาสัมผัสอย่างเบามือ เจ้าคือ Kyo
บุตรชายคนเดียวของเจ้าเมืองนาร์ซ มีนิสัยเอาแต่ใจเพราะถูกตามใจตั้งแต่เด็ก
แต่ก็มีความรู้ความสามารถมาก
แล้วที่โดนตามล่าวันนี้ก็เพราะหนีมาจาก อือฮึ้ งานหมั้นที่ท่านเจ้าเมืองจัดให้
โดยไม่ได้คำนึงความรู้สึกของเจ้างั้นสินะ !?!?!?!?!ทะ ท่านทำไม รู้ได้ยังไงน่ะ!?!
kyoตกใจเป็นอย่างมาก ก็คนเพิ่งจะเคยเจอกันครั้งแรกทำไมถึงรู้เรื่องของเขาละเอียดขนาดนี้ล่ะ
คนๆนี้เป็นใครกันแน่ ? หึ die ยิ้มมุมปาก ก่อนก้มลงจุมพิตเรือนผมงามในฝ่ามือ
สูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนผมนั้น เพราะข้าเป็น ปิศาจน่ะสิ เงยหน้าขึ้นมาสบตาร่างบางอีกครั้ง
แต่คราวนี้มันกลับดูเย็นยะเยือกจนเขานึกกลัว
dieปล่อยมือจากเส้นผมนุ่มสลวยแล้วหันหลังเดินกลับไป เขาเดินเข้ามาในป่าลึกมากขึ้น
ซ่อกแซ่กไปตามช่องทางต่างๆถ้าไม่รู้สึกว่ามีใครคนหนึ่งกำลังตามเขามา
เจ้าตามข้ามาทำไมกัน Kyo die พูดขึ้นไม่แม้แต่จะหันหน้ามามอง
ง่า~ ครือขะข้าเห็นว่า ท่านช่วยข้าไว้ข้าจึงเป็นหนี้บุญคุณท่านเพราะงั้นข้าจะชดใช้ให้
kyoรีบหาข้อแก้ตัวที่ดูดีที่สุดมาอ้างทันที แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้สนใจคำพูดของเขาเลยแม้แต่น้อย เขากำลังตั้งใจฟังบางสิ่ง
???ทำอะไ- ชู่!!! dieส่งเสียงบอกให้ร่างบางเงียบ เขาต้องการฟังให้แน่ใจ
พวกมันกำลังมาแล้ว อืม มีแค่3หรอ ???พวกมันเนี่ยพวกไหน??? kyoถามกลับอย่างงุนงง
ร่างสูงไม่ตอบ กลับชักดาบเล่มใหญ่เป็นเงาปลาบ
รูปร่างโค้งหยักสวยงามอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ด้ามดาบสีนิลวาว แกะสลักลวดลายสวยงาม
มีขนนกสึดำประดับอยู่โดยรอบ ตรงเล่มดาบสลักตัวหนังสือสีทองเด่นชัดว่า Abzolute kyo
จ้องมองมันอย่างไม่วางตา มันช่างงดงามในสายตาของเขา
แต่ในเวลาเดียวกันมันกลับดูน่ากลัวและแฝงไปด้วยอำนาจพอๆกับเจ้าของของมัน ฟุบ ฟุบ
อะไรบางอย่างกำลังตรงมาทางพวกเขา และในขณะเดียวกันนั้นเอง
dieก็ฟาดดาบไปยังด้านบนในระยะที่ห่างออกไป
มีพลังที่คล้ายๆแรงประทะอะไรบางอย่างออกมาจากดาบนั่น
พลังที่รุนแรง ว่าแต่เจ้านั่นฟันอะไรของเค้านะ???ไม่เห็นจะมีอะ- ว๊ากกกกก~ก!!!
~EnD ChApTeR1~