 |
Με πολύ μεγάλη μου χαρά είδα
τούτη την ανατύπωση του ιστορικού αυτού βιβλίου του Dupuis (1742-1809),
γραμμένουσε πολύ δύσκολους καιρούς που για ανάλογα λόγια στελνόταν με πολύχρονη
ποινή ο Άγγλος Ταϋλορ στα κάτεργα, και που ο θεοκρατικός τρόμος έκανε όχι
λίγους σπουδαίους ανθρώπους να κάψουν μόνοι τους (!!) τα συγγράμματά τους
για να μην έλθουν αντιμέτωποι με το απύθμενο μίσος της λεγομένης Θρησκείας
της Αγάπης. Το «Ερμηνεία...» του Dupuis όπου ο συγγραφέας αποδεικνύει την
ηλιακή και προχριστιανική ρίζα της χριστιανικής μυθολογίας περί γεννωμένου,
θνήσκοντος και ανασταινόμενου Τζεσούα, σώθηκε από την σύζυγό του μέσα από
την φωτιά και έφθασε ως τις ημέρες μας σε πρώτη μετάφραση πριν από δύο
περίπου δεκαετίες από τον Διόδωρο Καρυδάκη. Η ανατύπωση αυτή του «Ιδεοθεάτρου»
φέρνει συνεπώς στην διάθεση του ελληνικού αναγνωστικού κοινού ένα σπουδαίο
λοσο και «κλασικό» έργο ελευθεροφροσύνης, το οποίο, τον καιρό που γράφτηκε,
σκόπευε να λυτρώσει τα ανθρώπινα μυαλά από την άγνοια και την θεοδουλεία.
Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο κομμάτι από την τελευταία σελίδα του κειμένου:
«Τέλος υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων τόσο πολύ κακής διανοητικής
κατάστασης, που πιστεύουν τα πάντα εκτός από εκείνα που υπαγορεύονται από
φρόνηση και ορθολογισμό και οι οποίοι είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην
φιλοσοφία, όπως ο υδρόφοβος απέναντι στο νερό. Αυτοί δεν θα μας διαβάσουν,
αλλά και δεν μας απασχολούν, το επαναλαμβάνουμε, δεν γράψαμε γι αυτούς.
Το πνεύμα τους είναι η βοσκή των παπάδων, όπως τα πτώματα είναι βοσκή των
σκουληκιών. Γράφουμε μόνον για τους φίλους της ανθρωπότητας και της λογικής».
Β.Ρ.
|
