@ คุนหมิง - ตำหนักทอง อู๋ซานกุ้ย

          ตื่นเช้ามา  วันนี้มีโปรแกรมทั้งเช้าและบ่าย เช้าจะไปห้างโลสุวรรณกันก่อน ส่วนช่วงบ่าย จะไปเที่ยวที่ตำหนักทอง Golden temple  ที่อู๋ซานกุ้ยเป็นคนสร้างขึ้น 

          รองท้องกันก่อนเช้านี้ ด้วยบะหมี่   ร้านนี้รู้สึกจะรสชาดถูกใจพวกเราเป็นพิเศษ ถ้วยใหญ่ๆแบบนี้ ถ้วยเดียวอิ่มท้อง  ราคา 8 หยวน 40บาท สำหรับกระหรี่ยงหลงแดนก็ต้องมีไข่ดาวอีกคนละ 1ฟอง 2 หยวน 10 บาท เจ้าถิ่นมันเห็นคงงง พวกนี้มันกินกันแปลก ใส่ไข่ดาวด้วย(ว่ะ)เพิ่งเคยเห็น

          อิ่มท้องแล้ว มิสเตอร์จืดก้พาไปห้างโลสุวรรณ ที่อยู่ตรงกันข้ามกับที่พัก เดินไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงแล้ว เป็นห้างที่ใหญ่จริงๆ พื้นที่ประมาณการน่าจะหลายร้อยไร่อยู่  ภายในมีที่จอดรถยนต์ ร้านค้ามากมายสุดลูกหูลูกตา แบ่งเป็นโซนๆ ตั้งแต่โซน A-Z มีป้ายบอกเสร็จสรรพว่า โซนไหนขายอะไรๆ มีทั้งหมด 5 ชั้น เดินกัน 2 วันก็ไม่ครบ จริงๆนะ

          สุดลูกหูลูกตา มีแยกซอยซ้าย ซอยขวา  สินค้า ก็เป็นสินค้า มาตรฐานจีน ถ้าลองเลือกดู อาจจะได้สินค้าดีหน่อย ราคา ต่อได้แบบสุดๆ กระเป๋าเดินทางกระเป๋าลาก ราคา 300 หวยน 1500 บาท สามารถต่อลงมาได้ในราคา ถึง 500 บาท แต่กระเหรี่ยงหมูๆอย่างเรา เห็นราคา1500บาท ต่อได้ 1000 บาท ก็รีบซื้อทันที กลับที่พัก ภูมิใจ ที่ต่อราคาได้ถึง 500 บาท ที่ไหนได้ อีกคนซื้อมาแค่ 700 บาทเอง งานนี้ก็เลยต้องเงียบๆ วางฟอร์มไว้ก่อน ไม่กล้าคุย

          ได้เวลาเพล ก็หาอาหารรองท้องกัน ร้านเดิมเมื่อเช้านี้ เพราะรู้สึกหลายๆคนชอบที่รสชาดจัดจ้านถูกใจคนไทย ไม่รอช้า เข้าไปนั่งทันที คนขายมันเห็นเข้า รีบเชื้อเชิญทันที   จัดถ้วยชาม มารับรอง ถ้วยชามนั้น เขาแพ็คมาอย่างดี สเตอร์ไลซืเรียบร้อย แต่อย่าคิดว่าฟรีนะ คิดค่าถ้วยชามด้วยนะครับ 2 หยวน

          เนื่องจากเป็นเวลาเพล ลูกค้าหนาแน่นมาก พวกเราจึงขึ้นไปนั่งชั้นสองกัน สักพัก แขกก็เยอะแยะไปหมด เจ้าของร้านมันบอกว่า ตั้งแต่มันเปิดร้านมา ไม่เคยมีวันไหนลูกค้าเยอะขนาดนี้เลย

          กับข้าวชุดนี้ ถ้วยแรก ต้มอะไรสักอย่างเหมือนสุกี้ มีเนื้อปลา วุ้นเส้น ใส่เครื่องยาจีน มีผักกาดดองอยู่ข้างล่าง รสชาดแปลกๆ สู้ต้มยำบ้านเราไม่ได้ อีกอย่างพริกที่นี่กลิ่นมันทะแม่งๆ

          จานที่2 มาแล้ว เป็นเต้าหู้หั่นเป็นลูกเต๋า พัดพริกแกง แต่กลิ่นแปลกๆไม่เหมือนผัดพริกแกงบ้านเรา ของเรากินขาด

          ถ้วยนี้ เป็นแกงจืด สาหร่าย รสดี หอม  โถนี้ขายดีมากต่างก็ตักซดน้ำกัน เผลอแป๊ปเดียวก็หมดโถ นอกจากนี้ ยังมีอาหารอื่นอีก คิดเงืนออกมา ตกประมาณ 800-900 บาท พวกเรางงกันมาก ราคาถูก สะอาด แล้วก็ถูกปากคนไทยดี เพิ่งหาเจอร้านนี้แหละ ...

          จัดการอาหารเสร็จ ก็ได้เวลาเดินทางเที่ยวกันต่อ ที่ต่อไปคือ ตำหนักทอง  ที่อู๋ซานกุ้ยเป็นผู้สร้างขึ้น เราจะไหโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน สถานีก็อยู่ตรงกันข้ามกับสถานีรถนั่นเอง

          มาคุนหมิงนี่มันมีอะไร อะไร ที่พิเศษจริงๆ  วันนี้ได้เดินทางด้วยรถไฟฟ้าใต้ดิน ที่เปิดทำการเป็นวันแรก พวกเรามาเปิดปฐมฤกษ์กันเลย สถานีจึง ใหม่เอี่ยมอ่อง 

          จะไปสถานีปลายทางจำชื่อไม่ได้ ต้องขึ้นมาชั้น 2

          ขึ้นมาแล้ว รถไปฟ้าใต้ดิน สายทะลุกลางเมืองคุนหมิง ปฐมฤกษ์  อาจารย์ท่านแซวว่า เบาะนี่มันเพิ่งแกะพลาสติกออกเมื่อเช้านี้เอง

          นั่งมาประมาณ 10 นาที ก็ถึงแล้ว สถานีปลายทาง

          นี่เป็นทางเดินลงไปสถานีปลายทาง เล็กนิดเดียว แต่พอลงไปข้างล่างแล้ว ใหญ่โตมาก

          จากสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ต้องต่อรถแท็กซี่ ( แน่นอนต้องเป็น โฟล์ค ซานทานา ) ไม่นานนัก ก็ถึงแล้ว ตำหนักทอง จินเตี้ยน  ประวัติที่นี่ สร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ในอดีตเคยเป็นที่พักของนายพลอู๋ซันกุ้ย หรือฉายาว่า ขุนศึกผู้ขายชาติ และนางงามเฉินหยวนหยวน ว่ากันว่าเป็นตำหนักแห่งเดียวที่มีฝาผนังและหลังคาสร้างด้วยทองเหลืองสัมฤทธิ์หนักถึง 380 ตัน จึงมีความสวยงาม แลดูเสมือนทอง เป็นที่มาของชื่อว่า “ ตำหนักทอง ”

          ต้องนั่งรถรางอขึ้นไป แต่มาดูรูปในภายหลัง ทางเดินขึ้นไปนั้นจะสวยงามกว่า แต่เวลาเราจำกัดมาก มีเวลาที่นี่เพียงแค่ ชั่วโมงเดียว

          พี่อูฐ ตัวนี้ สำหรับให้นักท่องเที่ยว ขี่ และถ่ายรูปเป็นที่ระลึก

          ซุ้มประตู

          ตรงนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ ภายในจะมีดาบใหญ๋ ทวนเล่มเบ้อเริ่ม และมี รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ รูปต่างๆอีก

          ต้องรีบเดินเที่ยว

          ที่ตำหนักทองนี้ มีชื่อเสียงด้านการจัดสวน ต้นไม้ บอนไซ ที่งดงาม มีอยู่มากมาย

          เก๋งจีนนี้ ตั้งตระหง่าน อยู่

แน่นอนว่า ต้องมีสินค้าที่ระลึกไว้จำหน่ายด้วย

          เค้าบอกว่าเป็นเก้าอี้ฮ่องเต้ เก็บเงินค่าถ่ายรูป ถ้าไปนั่งแล้วถ่ายภาพกันเอง ก็เสียเงินประมาณ 100 บาท ถ้าช่างภาพเขาเอง รวมทั้งแต่งชุดฮ่องเต้ด้วย จะเสียมากกว่านั้น

          จากซุ้มประตู

          ...

          กำลังเก็บภาพมุมนี้อยู่ สักพัก มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินมา ฝ่ายหญิงสาวมาบอกว่าอยากจะขอถ่ายรูปคู่ด้วย  โดยให้แฟนเป็นตากล้องให้ เลยเสียเวลาตรงนี้อยู่สักพัก

          เหลียวมองอีกที พรรคพวก หายไปหมดแล้ว เดินมองๆหาอยู่ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาเดินไปแยกไหนแล้ว จึงได้แต่เกร่ๆถ่ายรูปแถวๆนี้ เพื่อรอ เลยไม่มีโอกาสที่จะได้ไปข้างบนต่อ กลัวหลง เพราะถ้าหลงแล้ว เป็นอัน เอวังแน่

          ดังนั้นขอแนะนำว่า ใครที่ไปเที่ยวเมืองจีน ไปถึงซื้อซิมที่โน่นเลย ราคาประมาณ 300 บาท เผื่อหลงทางหลงหมู่จะได้โทรหากันได้

          รพหว่างที่หลงจากหมู้ ก็เลยเก็บภาพสวยงามอย่างนี้มาฝาก

         เมื่อมีเวลา ก็มีจินตนาการ มีโอกาสหามุม เพื่อเก็บภาพได้ ดังนั้น เมื่อหลงจากหมู่มาก็ดีอย่าง จะได้หามุม หาเหลี่ยม สำหรับเก็บภาพงามๆได้ ไม่ต้องรีบถ่ายรูป

         เลยได้ภาพพวกนี้มาฝากกัน

         ภาพดอกไม้บ้าง

      ภาพซุ้มประตูบ้าง

          แล้วก็เดินแวะเข้ามาดูเก๋งจีนนี้สักนิด

          บอนไซ

          ทางเดินลงแล้ว

          เดินลงมาถึงข้างล่าง แล้ว

          ตอนนี้กลับลงมาแล้ว เลยให้ดูซุ้มประตูทางขึ้นอีกที

          เดินออกมาจากซุ้มประตูได้หน่อยเดียว ก็ถึงปากประตูทางเข้า ที่นี่มีชาวสวนนำผักสดๆจากสวนมาขาย

          ขากลับ ต้องรีบกลับ เพราะจองรถไว้ 5 ดมงเย็น เหลือเวลาอีก ครึ่งชั่วโมงต้องรีบกลับมาให้ทัน ประกอบกับเป็นเวลาเย็นเลิกงานพอดี รถจึงติดมาก เรานั่งรถกลับ ก็เลยต้องลุ้นกันตลอดเวลา ว่าจะทันรถไปเชียงรุ้ง (สิบสองปันนา) หรือไม่

          กลับมาถึงเวลาพอดิบพอดี เก็บข้าวของ ถ่ายรูปบริเวณที่พักเป็นครั้งสุดท้าย ลาก่อน คุนหมิง