H κρίση του 1932

H παγκόσμια κρίση έφτασε στην Ελλάδα σε μία εποχή «». H «» σήμαινε ότι η των Ελλήνων σε ένα καλύτερο μέλλον είχε αποκατασταθεί, οι σκοτεινές εποχές της δεκαετίας του έδειχναν να , οι πληγές έκλειναν, η περιοριζόταν και το κράτος έδειχνε να σχεδιάζει το μέλλον με μεγαλύτερη και αισιοδοξία.
Οι προσπάθειες της ελληνικής να αποτρέψει την κρίση εξάντλησαν τα της χώρας σε χρυσό και . Την άνοιξη του , όμως, η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποφύγει την αναστολή της του εθνικού νομίσματος, καθώς και την αναστολή των δανείων. Έτσι εγκαινιάστηκε μια περίοδος ισχυρού κρατικού στα ζητήματα, ιδιαίτερα στις συναλλαγές, και μια πολιτική , με σκοπό την της χώρας. H Ελλάδα μπήκε με τη σειρά της στο χώρο της κλειστής , όπου οι συναλλαγές καθορίζονταν περισσότερο από διαδικασίες παρά από ελεύθερες συμφωνίες.
Στο εξωτερικό εμπόριο κυριάρχησε η μέθοδος του «». Οι διεθνείς συναλλαγές δεν γίνονταν, δηλαδή, με βάση το συνάλλαγμα αλλά με βάση συμφωνίες που τα προς ανταλλαγή και φρόντιζαν να την αξία των εισαγωγών με την αντίστοιχη των , στο πλαίσιο ειδικών . Για μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου οι συναλλαγές με το εξωτερικό ήταν έντονα , η διαδικασία αυτή, πέρα από τα αρνητικά, είχε και θετικά στοιχεία.
Οι πιο σημαντικές επιπτώσεις, όμως, αυτών των εξελίξεων βρίσκονταν στο πεδίο. Τα ισχυρά κράτη που αναδείχθηκαν μέσα απ' αυτές τις διαδικασίες, προκαλούσαν την ανάδειξη και την κυριαρχία κινημάτων και σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη. Καθώς προχωρούσε η δεκαετία της κρίσης, η δεκαετία του , ολοένα και περισσότερα κράτη αποκτούσαν ή φασιστικά καθεστώτα. H Ελλάδα δεν ξέφυγε από το γενικό κανόνα. Στις 4 Αυγούστου του ο Ιωάννης , με την ανοχή του , προχώρησε στην κατάλυση του καθεστώτος και στην επιβολή .

H κρίση του 1932

Συμπληρώστε τα κενά