23.11.2004
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΛΑ ΚΟΡΟΥΝΙΑ 1-0

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ !

Πάνε κι αυτοί! Ποια Λίβερπουλ, ποια Μονακό και ποια Κορούνια;

Από το Καραϊσκάκη κανείς φιλοξενούμενος δεν έφυγε με το κεφάλι ψηλά. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά των Ισπανών να προσκυνήσουν το Θρύλο μέσα στο ναό. Μια νίκη που έφτασε πολλές φορές μια ανάσα από την υλοποίησή της, εντούτοις χρειάστηκε να σπάσουν καρδιές μέχρι το τελικό σφύριγμα που επιβεβαίωνε την τελική επικράτηση του λαού και των παιχτών του Θρύλου έναντι και αυτού του αντιπάλου...

Σύγκριση της αγωνιστικής απόδοσης μεταξύ των δύο ομάδων δεν είναι δυνατό να γίνει μέσω λεπτομερούς σχολιασμού. Ο Θρύλος ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος σε σχεδόν ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα, χάνοντας τεράστιες ευκαιρίες να σφραγίσει τη νίκη από νωρίς. Ήδη στο 10' ο Οκκάς έχασε ένα σίγουρο γκολ - από αυτά που χάνουν μόνο εκείνοι που έχουν μηδενική ψυχολογία και ψυχραιμία. Και ο Κύπριος επιθετικός, τη δεδομένη στιγμή, από κάτι τέτοιο έπασχε, αφού δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι δεν μπορούσε να σκοράρει βρισκόμενος μόνος τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα και το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν να τη στείλει στο …στήθος του...

Και σαν να μην έφτανε η τεράστια αυτή χαμένη ευκαιρία (που επηρέασε τον Οκκά για τον υπόλοιπο του αγώνα όπως φάνηκε) ήρθε η ώρα του …δοκαριού να μάς κάνει να πιστεύουμε πως κάποιος μάς έχει κάνει βουντού και πως θα επικρατούσε ο νόμος του ποδοσφαίρου (αυτός που λέει ότι οι ευκαιρίες είναι αντιστρόφως ανάλογες με το τελικό σκορ). Στο 30' ο Τζιοβάννι πέρασε πανέμορφα στον Καφέ, ο τελευταίος επιχείρησε ένα ψηλοκρεμαστό σουτ αλλά το δοκάρι σταμάτησε την χαρά της επίτευξης του τέρματος, από ένα παίχτη που διανύει περίοδο εξαιρετικής φόρμας.

Από εκείνο το σημείο και μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου η Λα Κορούνια εφάρμοσε την τακτική της και κατάφερε να "κοιμίσει" το παιχνίδι, κάνοντάς το να πέσει ποιοτικά. Κράτησε τη μπάλα στα πόδια της και προσπάθησε με δειλά βήματα να απειλήσει χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφού ο Αντώνης Νικοπολίδης δεν ανησύχησε σε κανένα σημείο του αγώνα μέχρι τότε. Αυτή η τακτική ακολουθείται φέτος σε όλα τα ματς των Ισπανών, με το γνωστό αποτέλεσμα των μηδέν βαθμών και τερμάτων…

Στο δεύτερο ημίχρονο οι Ισπανοί έδειξαν ότι δεν θα έφευγαν αμαχητί από τον Πειραιά, μιας και η μη επίτευξη τέρματος στη διοργάνωση, αν μη τι άλλο, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του θεσμού. Στο 48' ο Λούκε εκτέλεσε δυνατά φάουλ από καλή θέση λίγο έξω από τη μεγάλη περιοχή αλλά ο Πρωταθλητής Ευρώπης Αντώνης Νικοπολίδης έδιωξε εντυπωσιακά σε κόρνερ.

Άλλη μια μεγάλη ευκαιρία ήρθε στο 61' όταν ο Γεωργιάδης εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο το λάθος στήσιμο της άμυνας των Ισπανών, μπήκε στη μεγάλη περιοχή, αλλά την τελευταία στιγμή έχασε το κοντρόλ και ο Μολίνα μπλόκαρε.
Την ίδια στιγμή μαθαίνουμε ότι η Μονακό προηγείται της Λίβερπουλ. Γουστάρουμε τα δύσκολα, συνεχίζουμε δυνατά. Άλλωστε, πότε χαρίστηκε κάτι σε εμάς;;;

Ήταν το 68ο λεπτό….

Ο Ριβάλντο με μια πάσα διαβήτη βγάζει τον Τζόρτζεβιτς σε θέση τετ-α-τετ…

... ΑΥΤΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ...

... Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΠΛΑΣΑΡΕΙ ΨΥΧΡΑΙΜΑ ….

ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!!!

ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!

ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ!!!!!!

ΛΥΤΡΩΣΗ, ΗΔΟΝΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!!!!!!!!!!

Το ερυθρόλευκο ηφαίστειο του Καραϊσκάκη έχυσε τη λάβα του στα κορμιά των Ισπανών και τους έκανε στάχτες!
Το γήπεδο χόρευε στο ρυθμό του ύμνου του Ολυμπιακού. Όχι, αυτή η νίκη δεν χάνεται!!!!

Ο αρχηγός μας, αυτός ο παίχτης-υπολογιστής δεν θα μπορούσε να αστοχήσει, πολύ απλά γιατί είναι φτιαγμένος για τους μεγάλους αγώνες, είναι σφυρηλατημένος για τις μεγάλες φάσεις και είναι προγραμματισμένος να μάς προσφέρει τις κατάλληλες λύσεις στις πιο δύσκολες στιγμές. Ένας παίχτης που ποτέ δεν χώρεσε η Ελλάδα!

Από κει και πέρα, τι;
Η Ντεπορτίβο τα έδωσε όλα για όλα, αλλά… δεν έφταναν!

Ένας εξαιρετικός Πάντος που δείχνει ότι η μετοχή του έχει εκτοξευτεί στα ύψη την τελευταία χρονιά και ένας μαχητής Βενετίδης που φέρει μεγάλο μερίδιο στη νίκη. Και ο πρωταγωνιστής. Ποιος πρωταγωνιστής;

Μα πρωταγωνιστής δεν είναι πάντα αυτός που βάζει το γκολ, που κάνει περίτεχνες ενέργειες, που κάνει τον κόσμο να παραληρεί με την κάθε του ενέργεια. Πρωταγωνιστής είναι και αυτός που βρίσκεται στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή και σώζει την ομάδα του το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΑΤΟΛΑΚΗΣ.
Ένας άνθρωπος που τόσα έχει ακούσει (όχι όλα αδικαιολόγητα) πήρε τη δική του εκδίκηση, κάνοντας όλους να τού υποκλιθούν. Ο άνθρωπος αυτός έσωσε κυριολεκτικά τον Θρύλο στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα, αφού στο φάουλ του Μουνίτις (χωρίς σχόλια...) ο Νικοπολίδης δεν κατάφερε να μπλοκάρει αποτελεσματικά, η μπάλα έφυγε πάνω από τα χέρια του και ο Τσάνγκουϊ της έδωσε πορεία προς τα δίχτυα…

Ώσπου...... σαν ήρωας ταινίας που εμφανίζεται στο τέλος μόνο και μόνο για να δώσει happy end στην τελική σκηνή, ο δικός μας Γιώργος έδιωξε τη μπάλα πάνω στη γραμμή πριν τα όνειρά μας εξανεμιστούν στον Πειραιώτικο ουρανό...

Να ζήσεις Γιώργαρε! Τα έχεις ακούσει από μάς πολλές φορές, αλλά αυτή τη φορά ήσουν ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ του αγώνα! Συγχαρητήρια, μάγκα μου!

Λεπτό 93'. Το σφύριγμα ακούγεται, οι καρδιές επανέρχονται στις θέσεις τους, μένει η εικόνα του αρχηγού με απλωμένα τα χέρια να μας θυμίζει την άκρατη ηδονή και η εικόνα του Γιώργου να μας θυμίζει την ευγνωμοσύνη.

Μένει επίσης η εικόνα ενός λαού που ΠΟΤΕ δεν λύγισε, όπως το λέει και ο ύμνος του.
Μένει ένα απόρθητο Κάστρο που ξένος κατακτητής δεν βεβήλωσε και οι στιγμές των ονείρων μας που σιγά σιγά γίνονται πραγματικότητα παιχνίδι με παιχνίδι…

Φάση του αγώνα: Κάθε φάση, μοναδική. Φυσικά το γκολ ξεχωρίζει αφού εξωτερικεύτηκε όλη η συσσωρευμένη μέχρι εκείνη τη στιγμή ενέργεια. Όλο το πάθος βγήκε στην επιφάνεια και πλημμύρισε από ευτυχία το γήπεδο, το οποίο σείστηκε απ' άκρη σ' άκρη.

Παίχτης του αγώνα: Γιώργος Ανατολάκης. Κάθε διευκρίνηση και σχόλια περιττά. Όποιος είδε τον αγώνα κατάλαβε.

Βαθμολογία αγώνα: 5/10 (Ας όψεται το αντιποδόσφαιρο των Ισπανών και ορισμένα λάθη ασυνεννοησίας δικά μας, που ασχήμυναν τη συνολική εικόνα του παιχνιδιού)

George 7
24.11.04

Υ.Γ.1 Άντε σπίτι τώρα Ισπανάκια… Να ξέρετε ότι με ήττα και στον τελευταίο αγώνα με τη Μονακό θα είστε η χειρότερη ομάδα που πέρασε από το Champions League στην ιστορία του θεσμού. Εκτός κι αν υπάρχει άλλη ομάδα με 0 βαθμούς και 0 γκολ ενεργητικό. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να μείνετε στην ιστορία. Τον θέλετε;

Υ.Γ.2 Το αστείο είναι ότι ο προπονητής της Λα Κορούνια έχρισε την ομάδα του φαβορί για τη νίκη πριν τον αγώνα. Δηλαδή έχρισε την τελευταία ομάδα του ομίλου, με 0 βαθμούς και 0 τέρματα, ΦΑΒΟΡΙ, απέναντι στην πρώτη ομάδα του ομίλου μέσα στην έδρα της;;;!!!!!