* เปือกตนชมชื่นเชื้อ ภาษร    หงส์กับบุษบากร ชื่นช้อย
ภิกษุเสพสังวร ศีลสุข ไซร้นา   บุรุษรสรักร้อย เท่าน้อมในหญิงฯ
(โคลงโลกนิติ)
  บทโคลงกล่าวว่าปลักโคลนตมเป็นที่ชื่นชอบของควาย(กาษร/กาสร)หงส์ชื่นชมสระดอกบัว (บุษบากรแปลว่า อันเต็มไปด้วยดอกไม้) ภิกษุพึงพอใจในการสำรวม (สังวร)รักษาศีลส่วนผู้ชายก็ไม่พึงใจในสิ่งใดเท่าผู้หญิง
   ความหมายของโคลงข้างต้นต้องการแสดงให้เห็นว่าคนเรา(หรือสัตว์)ต่างก็มีความชอบความพอใจในสิ่งต่างๆ ไม่เหมือนกัน อย่างเช่น โคลน (mud) เป็นต้น สำหรับคนอาจเห็นเป็นสิ่งสกปรก แต่สัตว์เช่นควาย (buffalo)กลับชอบ หรืออาหารบางอย่าง บางคนกินได้แต่อาจเป็นของแสลง (Harmful) สำหรับบางคนก็ได้ ลักษณะนี้คำพังเพยภาษาอังกฤษพูดว่า “One man’s meat is another man’s poison.” แปลว่า “เนื้อของคนหนึ่งเป็นยาพิษ (อาหารผิดสำแดง) ของอีกคนหนึ่ง (หรืออีกคนอาจไม่ชอบกินเนื้อก็ได้)”
   มีคำพังเพยอื่นอีกว่า “Everyone to his taste.” แปลว่า ทุกคนต่างมีรสนิยม (ความชอบ)ของตัวเองและ “Beauty is in the eye of the beholder.” แปลว่า ความงามขึ้นอยู่กับสายตาของผู้มอง คือ แต่ละคนต่างก็เห็นสวยงามต่างกันไปในขณะที่คำพังเพยไทยว่า “ลางเนื้อชอบลางยา” แปลว่า บาง (ลาง) คน (เนื้อ,ร่างกาย) ชอบยาไม่เหมือนกันหรือยาบางขนานใช้รักษาถูกับบางคนเท่านั้นซึ่งความจริงแล้วสำนวนนี้ใช้เปรียบเปรยถึงรสนิยมความชอบของแต่ละบุคคลมากกว่าไม่ได้หมายถึงยาที่ใช้รักษาโรคจริง ๆ อีกสำนวนหนึ่งว่า “นานจิตตัง” แปลว่า ต่างจิตต่างใจ คือคนเราต่างก็มีความคิดความเห็นและความพอใจไม่เหมือนกัน
   คำพังเพยดังกล่าวต้องการสอนเราให้มีความเข้าใจคนอื่น ไม่ตัดสินผู้อื่นโดยเอาตัวเราเองเป็นเกณฑ์มาตรฐาน เพราะดังที่กล่าวแล้วว่า คนเรานั้นมีความคิดจิตใจและความชอบแตกต่างกัน หากคนเราส่วนใหญ่ทำได้ก็จะทำให้ลดการเกลียดชังกันและกันการไม่เข้าใจกันลงไปได้มาก