KAPUSTA

Kapusta znana była w starożytności i już wtedy ceniono ogromnie jej zalety odżywcze, smakowe i lecznicze. Wzmianki o stosowaniu jej w celach leczniczych znajdujemy w dziełach Pliniusza (I wiek przed Chr.),.Katona (234 - 149 przed Chr.) i Galena.

Starożytni rzymscy lekarze leczyli kapustą choroby płuc, wątroby, stawów, wrzody, obstrukcje, choroby wrzodowe żołądka i dwunastnicy, bezsenność. Rzymski lekarz Markus Katon wymienia w swoich traktatach, w których entuzjastycznie wyraża się o właściwościach zdrowotnych i leczniczych kapusty, całą listę chorób które wyleczyć można przy jej pomocy. "Jeśli kapusta mu nie pomoże, należy go zabić"... Taki wypowiedziano werdykt w stosunku do niewolnika, bowiem właściwości lecznicze kapusty uważane były jako "Najbardziej sprzyjające zdrowiu, nie pozwalające na powstanie w organiźmie niczego szkodliwego". Katon stwierdza: "...jeśli tli się u ciebie jakaś choroba, kapusta wyleczy wszystko - ona wypędzi bóle z głowy i z oczu, i całkiem wyleczy ciebie..."

Niewątpliwie tkwi w tych twierdzeniach wiele prawdy, gdyż kapusta była i jest powszechnie stosowana w medycynie ludowej. Dziś, dzięki badaniom naukowym, wyłuszczono te czynniki, które sprzyjają zdrowiu. Wiadomo bowiem, iż kapusta zawiera 16 wolnych aminokwasów, liczne fermenty, cukry (do 3,70%), jak glukoza, fruktoza, sacharoza, witaminy. C - hamująca zmiany sklerotyczne, przyspieszająca gojenie się ran, A - poprawiająca wzrok, leczy rany i oparzenia czy odmrożenia, B1, B2, B6 - witaminy tej grupy stosowane są m. in. przy zaburzeniach systemu nerwowego, a B6 w chorobie popromiennej, H - biotyna - wzmacnia nerwy, pomaga przy trawieniu tłuszczów i węglowodanów, K - jest witaminą krzepliwości krwi, a witamina PP - wzmacnia i "drenuje" naczynia włoskowate krwi (kapilary). Witamina E - jest witaminą młodości oraz U - która zawiera czynnik przeciwwrzodowy. Ponadto zawiera kapusta mnóstwo substancji mineralnych, jak potas, fosfor, magnez, sód, wapń, żelazo, mangan, posiada mikroelementy: srebro, cynę, ołów, tytan, molibden, nikiel, wanad oraz ma właściwości bakteriostatyczne i dezynfekujące atmosferę (wydziela fitoncydy).

Wszystkie te składniki, w tym również celuloza (1-1,6%), która działa przyspieszająco na perystaltykę jelit - przyczyniają się, niewątpliwie do "sławy" kapusty jako środka odżywczo-leczniczego. Lecznictwo ludowe zaleca kapustę przy skazie limfatycznej i mokrej egzemie. W tym przypadku ugotowane w mleku liście miesza się z otrębami i przykłada na chore miejsca.

Przy wylewach krwawych, zwichnięciach, zapaleniach stawów, wodzie w kolanie, bólach reumatycznych, wrzodach, zapaleniu żył, stosuje się okłady ze świeżych liści kapusty włoskiej. Liście należy rozwałkować butelką lub drewnianym wałkiem. Przed nałożeniem tak przygotowanych liści (kilka warstw), należy chore miejsca wokół rany nakremawać. Zwykle zmienia się kompresy 2-3 x dziennie, częściej w przypadkach poważniejszych. Liście powodują już w krótkim czasie wydzielanie się płynów ustrojowych, co może przyczynić się do początkowego pogorszenia się stanu chorobowego i wystąpienia bólów, lecz jest to oznaką rozpoczynającego się procesu leczniczego. Szybko więdnące i czerniejące liście wskazują na wydzielanie przez ustrój "żrących wydzielin". W tym przypadku należy kompres zmienić na nowy. Przy każdej zmianie miejsca chore dokładnie umyć herbatą ziołową (patrz pod zioła odkażające) i osuszyć. Woda w kolanie zanika szybko, gdy kompresy zakładane są na noc i zawinięte wełnianym szalem. Kompresy te gorąco zalecam, gdyż podczas mojej wieloletniej praktyki przyczyniły się niezliczone razy do wspaniałych rezultatów leczniczych.

Rozcieńczony wodą, sok świeżej kapusty jest doskonałym środkiem gojącym przy owrzodzeniu żołądka i dwunastnicy (witamina U), niedokwaśności i nadkwaśności - (w stanie początkowym), chorobach dróg oddechowych i strun głosowych, zapaleniach pęcherzyka żółciowego, chorobach wątroby i śledziony, cukrzycy, atonii jelit, zapalenlach okrężnicy i niedoczynności tarczycy.

Zwykle rozpoczyna się kurację od podania - w

Dr. Carnett Cheney (Stanford University) opublikował w swych doniesieniach naukowych o wyleczeniu w ciągu ok. 14 dni chorych, cierpiqcych na owrzodzenia żołądka i dwunastnicy - już po 5 dniach nie odczuwali b6lu.

Lekarze szwajcarscy Strehler i Hunziker potwierdzili stosowanie tej kuracji z wynikami pozytywnymi przy leczeniu zapalenia śluzówki żołądka (gastritis) i wrzodu żołądka (ulcus ventriculi), dwunastnicy (ulcus duodeni) i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (colitis ulcerosa). Jednakże zmodyfikowali oni tę kurację dodając - oprócz 1 l soku ze świeżej kapusty - dodatkowo do lekkiej diety podstawowej mus bananowy (1 1) z minimalnym dodatkiem żółtka i śmietany. Przeciwwskazaniem dla używania soku kapusty są objawy "podrażnienia" żołądka i zaawansowana nadkwaśność, przy której z kolei ze wspaniałym rezultatem stosuje się sok ze świeżych ziemniaków oraz przy nadczynności tarczycy - ci chorzy nie powinni w ogóle jadać kapusty.

Odwar z nasion kapusty jest środkiem przeciwrobacznym, a wraz z sokiem kapusty dobrym lekarstwem na bezsenność. Miazga z liści kapusty z dodatkiem białka kurzego ma zastosowanie przy leezeniu ropiejących ran, oparzeń, wrzodów etc., fitoncydy bowiem zawarte w kapuście, niszczą gronkowce złociste, prątki gruźlicy i inne bakterie.

Kapusta poprawia pracę serca, gdyż sole potasu w niej zawarte wzmagają wydalanie płynów z organizmu. Kapusta była i jest dla człowieka bardzo ważnym pro- duktem żywnościowym rówwnież ze względu na możliwości różnorodnego jej przyrządzania. Z naciskiem należy tu stwierdzić, te jarzyny, a w szczególności wszelkie gatunki kapusty: biała, czerwona, włoska, brukselka, przyrządzane w sposób naturalny i prosty były zawsze i być powinny podstawą zdrowego odżywiania. Często słyszy się, że "wszelkie kapusty" i jarzyny są ciężkostrawne, powodują wzdęcia, mają mało kalorii, są ubogie w białko i obciążają niepotrzebnie jelito.

Otóż te negatywne opinie wypływają z nieznajomości rzeczy, gdyż badania ostatnich lat wykazują coś wręcz odwrotnego. Potężna siła w postaci enzymów, hormonów roślinnych, substancji wzrostowych i seksualnych zawarta jest właśnie w warzywach. Jednakże przez długie gotowanie, przesolenie, odlewanie wody, w której się jarzyny gotuje, robienie zasmażek, dodawanie ekstraktów mięsnych i dużych ilosci tłuszczów - zwłaszcza wieprzo- wych - zalecanych przez "dobrą" kuchnie, jarzyny tracą swoje pierwotne właściwosci odżywcze i lecznicze powodujac niestrawności i wzdęcia.

Kapusty, przyrządzane natamiast częściowo jako surówka, częściowo duszone krótko w małej ilości wody i oleju z dodatkiem kminku, kilkoma owocami jałowca i czosnkiem (w zależności od jarzyny i sposobu jej przyrządzania), spożyte w umiarkowanych porcjach, są ważnym elementem profilak- tycznym zarówno dla osób młodych, jak i starych.

W okresie jesienno-zimowym zaleca sie szczególnie kapuste kiszoną (z jałowcem i kminkiem) w postaci surówek z dodatkiem tartej marchewki i cebuli. Surowy sok kiszonej kapusty rozcieńczony wodą, paprawia apetyt, trawienie i obok leczniczego oddziaływania na wątrobę, śledzione, pecherzyk żółciowy, żylaki odbytu, reumatyzm, gościec arteriosklerozę, jest środkiem ogólnie wzmacniajacym. Kiszona kapusta jest ponadto tanim i skutecznym środkiem przeciwglistnym dla dzieci. Uczony rosyjski, prof. Miecznikow stwierdził, że w oko- licach, gdzie się jada duże ilości kiszonej kapusty, ludzie osiągają zaawansowany wiek w pełni zdrowia, bowiem kwas mlekowy powstający przy kiszeniu ma nie tylko właściwości bakteriobójcze ale takze regenerujące ustrój.

Kiszona kapusta leczy także astmę. Doniósł o tym fakcie dr Roemer; po przeprowadzeniu u pacjenta kuracji kiszoną kapustą z domieszką cebuli i czosnku, zmniejszyły się ataki astmy i po pewnym czasie zupełnie ustały. To samo dotyczyło pacjenta z chronicznym zaparciem i zapaleniem nerwu kulszowego.

Po kilkutygodniowej kuracji surówką z kiszonej kapusty (1/2 kg dziennie) w/w pacjent pozbył się dolegliwości. Również cukrzykom zaleca się częste spożywanie kiszonej kapusty, a alkoholikom jako środek przeciw zamroczeniu.

Jak zakisić kapustę i w czym? Zawartość soli przy kiszeniu nie powinna przekroczyć 100 g/10 kg kapusty. Jako przyprawy należy dodać kminek i owoce jałowca. Kapustę należy w fazie początkowej ubijać w beczułce lub jakimś większym naczyniu emaliowanym czy kamiennym. Tam powinna pod lekkim przykryciem pozostać 3-5 dni w celu "gazowania" i wstępnej fermentacji. Po tym czasie należy ją przełożyć do wecków lub twistów "ubijając" ją możliwie najściślej i mocno zamykając gumką i sprężynką wieczko.

Kapusta bowiem zatraca swe właściwości lecznicze i witaminy wtedy, kiedy stoi przez dłuższy okres odkryta i wystawiona jest na utleniajqce działanie powietrza.