Terug Auteur: Jan Wolkers
Titel: Turks Fruit
Waardering: 3
Ondertitel: geen
Motto: Rastapopoulos: Ik, naar? Ik ben de grootste naarling van de wereld! Het is erg, maar toch echt waar!
Carreidas: O nee, ik ben de grootste naarling van de wereld...En ik ben trouwens veel rijker!
Rastapopoulos: Misschien, maar ik heb mijn drie broers en twee zusters geruïneerd en mijn ouders uitgezogen...Nou, wat zegt u daarvan?
Carreidas: Dat is nog niks! Ik ben zo slecht geweest tegen mijn oudtante, dat ze gestorven is van verdriet!
Rastapopoulos: Nu heb ik er genoeg van! Vooruit, geef toe, dat ik slechter ben dan u!
Carreidas: Nooit! Hoort u dat? Ik sterf nog liever!
De Avonturen van Kuifje
Vlucht 714
Verklaring: De titel kan op meerdere manieren uitgelegd worden. Zo is Turks Fruit met suiker bepoederd snoepgoed. Dat is het laatste wat Olga nog kan eten, omdat haar gebit helemaal verrot is door haar ziekte en de behandelingen die ze heeft moeten ondergaan. De titel kan ook meer indirect worden opgevat. Turks Fruit is een andere naam voor rot of bedorven fruit. Een belangrijk motief in het boek is bederf. Op die manier is de titel dus eigenlijk een verwijzing naar de inhoud van het boek.
Het motto is niet zo makkelijk te verklaren als je op het eerste gezicht zou denken. Rastapopoulos is een van de belangrijkste schurken in De Avonturen van Kuifje. Carreidas is helemaal niet zo slecht, hij is meer een meedogenloze zakenman dan een echte bandiet zoals Rastapopoulos. Omdat ik een echte fan ben van Kuifje, heb ik Vlucht 714 meerdere malen gelezen. Het motto is een scene waarin zowel Rastapopoulos als Carreidas onder invloed zijn van een geestbedwelmend middel. Ze zijn ingespoten met een medicijn dat voor Kuifje bedoeld was. Ze hebben dus wel ruzie over wie het slechts is, maar eigenlijk is dit geen echte ruzie. Olga zit ook onder de medicijnen, en zegt daardoor weleens rare dingen. Carreidas zegt dat hij nog liever sterft dan toe te geven dat Rastapopoulos slechter is dan hij. De beide mannen weten niet meer wat ze moeten doen. Olga is ook wanhopig. Ze heeft in haar huwelijken niet gevonden wat ze zocht en is heel misschien wel blij dat ze alle rottigheid en alle verdriet uit haar leven kan verlaten.
Opbouw: Het boek is opgebouwd uit negentien hoofdstukken, die allemaal een eigen titel dragen. Het verhaal begint met de beeldhouwer, nadat Olga bij hem weg is gegaan. Het is niet chronologisch opgebouwd, want na het begin gaat het verhaal over de liefde tussen Olga en de beeldhouwer. Vervolgens gaat het verhaal weer verder met het leven van de beeldhouwer nadat het uit is met Olga.
Beginzin: Ik was aardig in de rotzooi terecht gekomen nadat ze bij me weggegaan was. Slotzin: Dat ik haar diep gelukkig had gemaakt met die pruik, want dat toen ze stierf hem met allebei haar handen op haar hoofd had gedrukt. Toen ik haar voor het laatst gezien had-niet afstotelijker dan ze er de laatste tijd had uitgezien- en de dokter met mij opliep door de gang vroeg hij of hij die pruik soms voor me moest bewaren, omdat ze meteen gekist zou worden en naar het crematorium in Velzen zou gaan. Ik zei dat ze hem moest ophouden. Dat ze het zelf zo gewild had.
Belangrijkste personen: Olga is de hoofdpersoon in dit boek, want het boek gaat over haar leven. Ze is een jonge, roodharige en ijdele vrouw. Ze heeft een enorme drang om vrij te zijn, heeft angst om zich te binden. Als ze echter vrij is, voelt ze zich ongelukkig. Ze weet eigenlijk niet goed wat ze precies wil. Ze heeft ook verschillende tegenstrijdige eigenschappen. Aan de ene kant kan ze heel hysterisch worden en hard en gemeen. Aan de andere kant heeft ze een grote passie voor dieren en vooral, de liefde. Haar grootste angst is het krijgen van kinderen. Dat komt door haar moeder, die altijd heeft gezegd dat het zogen van haar kinderen de oorzaak is geweest van haar borstkanker. Ze heeft dan ook een hekel aan haar moeder, temeer daar zij haar vader de dood injaagt. Van al haar liefdes heeft ze toch het meest gehouden van de beeldhouwer, die haar tot aan haar dood heeft verzorgd en liefgehad.
De beeldhouwer is de andere hoofdpersoon uit het boek. Hij blijft een beetje een anoniem persoon wat betreft uiterlijk en naam. Hij is iets ouder dan Olga. Zijn karakter wordt echter uitvoerig beschreven in het boek. Hij is erg emotioneel, hij kan lachen en huilen op hetzelfde moment. Zijn grootste liefde is Olga. Ze hebben veel met elkaar gemeen. Beide houden ze van dieren, vrijen en liefde. Hij houdt ook van jazz, concerten en films. Hij heeft een enorme hekel aan Olga’s moeder, maar hij vindt haar vader een lieve aardige man.
Olga’s ouders spelen ook een vrij belangrijke bijrol. Zoals ik al zij is haar vader een lieve man van rond de zestig. Hij is erg dik door een leveraandoening. Zijn vrouw probeert zijn dood te versnellen door hem veel te veel eten te geven. Olga’s moeder is een bazige, listige, gemene, achterbakse en schijnheilige vrouw. Ze is op het geld van haar man uit. Zij is de grote heks van het verhaal.
Thema: Het thema van het boek is liefde. De relatie tussen Olga en de beeldhouwer is waar het eigenlijk allemaal om draait. Door alle rottigheid en kwaadheid en seks zou je kunnen denken dat het boek over negatieve dingen gaat, terwijl deze zaken juist de liefde tussen Olga en de beeldhouwer benadrukken. Ik vond het erg mooi om te lezen hoe de beeldhouwer tot het einde van haar leven voor Olga blijft zorgen. Zijn liefde is onvoorwaardelijk, want ook al heeft zij hem verlaten en is ze met andere mannen getrouwd geweest, hij blijft van haar houden. Zij is eigenlijk al die tijd ook van hem blijven houden, vandaar dat ze niet goed wist of ze nu vrij wilde zijn of juist niet.
Verwachting vooraf: Voor dat ik het boek ging lezen had ik van klasgenoten gehoord dat het boek erg leuk was. Diegenen die het gelezen hadden raadden het mij allemaal aan.
Waardering achteraf: Op de eerste plaats moet ik zeggen dat het boek erg makkelijk te lezen is. Het taalgebruik is duidelijk, begrijpbaar en draagt bij aan de spanning van het boek. Toch vind ik de stijl van Wolkers in dit boek een beetje te direct en ook wel een beetje ordinair. Voor mij had het grootste gedeelte van de seks in dit boek weggelaten mogen worden. Ik vind dat het geen grote functie heeft, althans niet op de manier waarop Wolkers het beschrijft. Het verhaal zelf is wel erg interessant. De relatie tussen Olga en de beeldhouwer is enorm fascinerend. Ik vroeg me vrijwel meteen af hoe het boek zou aflopen. De climax is erg verrassend, echter past dit wel weer goed in het boek. Ik vond het boek een mooi liefdesverhaal, dat echter een beetje werd verpest door de seks en grofheid van de auteur.
Meest boeiende: Het meest boeiende vond ik de besluiteloosheid van Olga. Ze verlaat de beeldhouwer omdat ze niet goed weet of ze vrij wil zijn of niet. Ze komt er na drie huwelijken toch achter dat ze met hem het gelukkigst was. Ze sterft diep gelukkig, nadat hij haar een pruik heeft gegeven.
Vergelijking: De liefde in dit boek komt ook terug in Het jaar van de kreeft van Hugo Claus. In dat boek staat ook de relatie tussen een zieke vrouw en een uiterst liefhebbende man centraal.
Terug