Terug Naam auteur: Remco Campert
Titel: Het leven is vurrukkulluk
Waardering groslijst: 3 punten
Jaar van uitgave: 1990
Eerste druk: 1961
Ondertitel: geen
Verklaring (onder)titel: De speelse schrijfwijze van het woord ‘vurrukkulluk’ duidt er onmiddellijk op dat in deze roman geen sprake is van filosofische of psychologische diepgang, maar eerder van een gevoel, ‘een soort jeugdgevoel’, zoals Campert zelf zegt, ‘jongensdroomachtig, dat zit er sterk in.’ Maar de titel is in zekere zin misleidend. Ze kan bij de lezer de verwachting wekken dat het boek vol levensvreugde en levensdrang zit. Dat is echter niet het geval. Weliswaar beleven de personages in het boek momenten van geluk en zijn de situaties vaak vol overrompelende humor, maar hun leven brengt hun geen vervulling. Daarom doet de titel wrang aan, bijna als een wanhoopskreet. Het lijkt wel alsof de personages in het boek vastbesloten zijn het leven 'vurrukkuluk' te vinden, omdat dat de enige manier is om te kunnen vergeten hoe leeg het werkelijk is. De werkelijkheid brengt de idealen en de dromen terug tot wat ze zijn: nep. Het leven stelt zonder alcohol en seks niets meer voor, alcohol en seks versterken de fantasie.
Motto: Zij zingen, nijgen naar elkaar en kussen, Geenszins om liefde, maar om de sublieme Momenten en het sentiment daartussen. M. Nijhoff: het tuinfeest
Verklaring motto: Met dit motto wordt eerder een staat van vluchtige verliefdheid mee opgeroepen dan die van een duurzame, bezonken liefde. Het motto geeft de manier weer, waarop jonge mensen uit de jaren vijftig het leven tegemoet traden.
Opbouw: Het boek bestaat uit 17 genummerde hoofdstukken die 163 bladzijden beslaan. Het laatste hoofdstuk bestaat uit 19 delen die door puntjes gescheiden zijn. Het verhaal wordt hoofdzakelijk chronologisch verteld. Alleen in hoofdstuk 7 en 8 (het verleden van Mees) en hoofdstuk 11 (het verleden van Etta) bevinden zich lange flashbacks. Deze stellen de schrijver in staat de voorgeschiedenis van het verhaal te schetsen Het verhaal speelt zich af binnen een tijdsbestek van een dag, van zondagmorgen tot zondagnacht.
De beginzin: ‘Het leven is vurrukkulluk’, zei Panda.
De eindalinea: Mees draaide zich om, overzag het feest en begon te lachen. Een gevoel van geluk, zo hevig als hij nog nooit had gekend, stroomde door hem heen en verzoende hem met bijna alles.
Hoofdpersonen:
In veel van zijn werken wordt Campert geïnspireerd door de jeugd wat ook in dit boek het geval is. Hij kiest ze uit het artiestenmilieu in Amsterdam, waarin feesten, drank en seks een belangrijke rol spelen. Omdat hij niet in de eerste plaats belang stelt in het innerlijke leven van zijn figuren, heeft een indeling in 'round' en 'flat' geen zin. Het beeld dat hij van ze geeft, is opgebouwd uit hun reacties op de ervaringen van het ogenblik. Alleen Mees, en in mindere mate Etta Zoon, leer je als individu beter kennen. Mees, de 25-jarige jazzpianist, is een innerlijk eenzame figuur die ondanks zijn vele avonturen met vrouwen nooit een bevredigende liefdesrelatie heeft kunnen opbouwen. Hetzelfde gemis voelt Etta, de bankiersdochter, die haar, tegen de zin van haar vader gesloten huwelijk met een journalist, ziet mislopen. Het schoolmeisje Panda is een keiharde egoïste ondanks haar jeugdige leeftijd van 15 jaar en heeft al wild-romantische fantasieën. Zij mist de diepte die zowel Mees en Etta kenmerkt. Ze is wel heel erg oprecht, ze zegt wat ze denkt en ze geniet van het leven. Boelie, de dichter, is zo onzeker dat hij in voortdurende onvrede met zichzelf leeft. Bij al deze jonge mensen wisselen levenslust en levensonlust elkaar af.
Thema: Het thema van het boek is de leefwijze van de jeugd uit de jaren 50. Deze generatie denkt aan drugs, drank en vooral seks. Moraalloze seks, seks zonder liefde. De jeugd probeert de liefde te vermijden en geeft zich zorgeloos over aan de verliefde gevoelens zonder verplichtingen. Dit laatste verklaart ook het motto.
Verwachting vooraf: Ik dacht dat het alleen maar een vurrukkullijk leven zou gaan beschrijven, maar het bleek niet zo te zijn, tenminste niet alleen maar. Het gaat eerder over een ongelukkig leven.
Waardering achteraf: Ondanks een verkeerde verwachting vooraf vond ik het toch een aardig boek. De woordspelingen in het boek waren erg komisch en de gebeurtenissen zoals het beroven van die oude man ook. Het boek is heel makkelijk te lezen, omdat het dingen beschrijft die bij jou ook zouden kunnen gebeuren.
Meest boeiende/verwarrende: Het meest verwarrende vond ik toch wel die woordspelingen. Ik moest soms wel even goed kijken wat er nu precies stond. Dit vond ik tevens ook best boeiend, want dat kom je niet vaak tegen in boeken.
Vergelijking met andere boeken: Dit boek is goed te vergelijken met boeken als ‘De Val’ en ‘Het dwaallicht’, omdat het verhaal zich in één dag afspeelt. Voor de rest is dit boek moeilijk te vergelijken met boeken van mijn lijst.
Dit verslag is gemaakt volgens VWO-normen. Je kunt dit verslag dan ook op iedere school en op ieder niveau inleveren. Voor een samenvatting van dit boek kun je het beste naar de bibliotheek gaan.
Terug
