Het gevaar


Naam auteur: Jos Vandeloo

Titel: Het gevaar

Waardering groslijst: 3 punten

Jaar van uitgave: 1992

Eerste druk: 1962

Ondertitel: Roman

Verklaring van (onder)titel: Met "het gevaar" wordt de radioactiviteit van de kerncentrales bedoeld. Het gevaar tot besmetting met dodelijke gevolgen. De ondertitel duidt aan dat het een roman is en dus geen waargebeurd verhaal. De titel wijst op het gevaar van radioactiviteit in een kerncentrale. De titel wijst ook op eenzaamheid van de mens in de moderne samenleving en zijn vervreemding van de naaste. De situatie van Dupont en Benting staan voor die van de moderne mens in het algemeen.

Motto: geen

Opbouw: In totaal worden dertien dagen in chronologische volgorde verteld tot aan het moment waarop Benting de oude tante verlaat en op weg gaat naar de trein. De proloog kan een flashforward genoemd worden, maar de drie hoofdstukken kunnen ook één grote flashback genoemd worden.

Proloog

  1. Praten met populieren – Deze titel verwijst naar Bentings behoefte om voor het raam te staan en te kijken naar de buitenwereld. Een rij hoge populieren suist hem tegemoet.
  2. De glanzende tunnel van de nacht – De tunnel vind je terug in de proloog. De overgang tussen leven en dood. In dit hoofdstuk komt de drang om te overleven centraal te staan. Zo dicht bij de dood (nacht) krijgt het leven des te meer waarde en glans.
  3. Wonen in een steen – De steen uit de titel heeft betrekking op het levenloze omhulsel dat meer de vorm aanneemt van een fossiel. Het lichaam kan niet meer.

Epiloog

De delen waarin de dood Benting in zijn greep weet te krijgen (proloog en epiloog) omvatten de delen waarin Benting en Dupont proberen hun greep op het leven te behouden (hoofdstukken 1, 2 en 3). Je zou dus kunnen zeggen dat zelfs uit de structuur van de roman blijkt dat de dood de drie in de tang heeft.

Beginzin: Hij zocht zorgvuldig een hoekplaats bij het raam.

Slotalinea: Nu had hij de tijd verlaten. Hij wist het als hij naar de donkere gedaante keek. Het lichaam met het gezicht uit de trein. En naar het ene oog en die ene rode holte daarnaast. Zelfs de afkeer was nu overbodig.

Hoofdpersonen:

Alfred Benting: een rustige, bedachtzame man. Hij is getrouwd en heeft een kind. Het huwelijk is niet al te best. Het gezin speelt voor hem geen grote rol. Hij heeft een sterk sociaal gevoel en een verantwoordelijkheidsbesef. Hij is radioactief besmet.

Harry Dupont: heeft een sterk temperament. Hij is vaak opstandig en opvliegend van aard. Hij is getrouwd met Eva, die veel voor hem betekent integendeel tot Benting. Hij is 45 jaar. Dupont laat zich makkelijk meeslepen door zijn gevoel en is niet bepaald sociaal. Hij wil ontsnappen uit het ziekenhuis, omdat hij denkt dat hij dan zal genezen. Hij krijgt Benting zover om mee te gaan. Hij heeft een grote overtuigingskracht.

Martin Molenaar: sterft te vroeg om hem goed te leren kennen. Hij is begin 20 en vrijgezel. Door zijn schuld zijn de drie mannen radioactief besmet en moeten ze in deze afgezonderde afdeling van het academisch ziekenhuis verblijven.

Thema: Het gevaar van kerncentrales en het gevaar tussen menselijke relaties. Dit laatste wordt duidelijk als ze hun plannen maken om te ontsnappen. Benting heeft moeite met het plan, omdat ‘het gevaar’ bestaat dat ze andere kunnen besmetten door hen aan te raken. Dan vraagt Dupont of de medemens zich dan wel om hen bekommeren. Hier voeren ze een discussie over.

Verwachting vooraf: Vooraf dacht ik dat het een goed boek zou worden, omdat het ook hoog op de frequentie- en waarderingslijst stond. Het leek me wel aardig om te lezen hoe het aftakelingsproces van een radioactief besmet persoon zo ongeveer in zijn werking gaat.

Waardering achteraf: Het boek is zeker de moeite waard. Niet alleen omdat het heel erg realistisch is, maar ook de blijvende spanning in het boek. Gaan ze nu wel of niet ontsnappen? Zullen ze nog genezen? Een nadeel is dat het soms wel erg langdradig is. Het speelt zich bijna constant in één en dezelfde ruimte af. Verder vond ik het verband tussen proloog en epiloog erg goed gedaan.

Meest boeiende/verwarrende: De structuur van het boek, dat het begint en eindigt met de dood is heel leuk gedaan. Het is alleen wel erg verwarrend aan het begin van het boek. Ik had echt geen idee waar het overging. Pas toen ik het boek uit had, begreep ik dat het een flashforward was. De beschrijving van wat de ziekte met je lichaam doet, vond ik erg boeiend.

Vergelijking met andere boeken: In het boek ‘Hersenschimmen’ gaat het ook over een aftakelingsproces. De hoofdpersoon wordt steeds meer dement, waardoor hij steeds minder herinnert en steeds meer vergeet. Dit is een natuurlijke dood. In dit boek gaat het over het aftakelingsproces van drie mannen die aan radioactieve straling hebben bloot gestaan.


Dit verslag is gemaakt volgens VWO-normen. Je kunt dit verslag dan ook op iedere school en op ieder niveau inleveren. Voor een samenvatting van dit boek kun je het beste naar de bibliotheek gaan.

Terug


Robert Boer.
Copyright © 1999. All rights reserved.
Revised: juni 01, 1999.

Hosted by www.Geocities.ws

1