"SAN PEDRO SEMPRE FOI PILLO"
Cando andaba polo mundo Jesucristo, un d�a iba con San Pedro,
e pediron pousada nunha casa, e d�ronlles unha cama pra dormir.
Pola ma��, o amo cham�unos cando se levantaron, pero
Jesucristo aquel d�a estaba mui cansado, e desgu�u dormindo.
A muller da casa, vendo que non se levantaban, volv�unos a chamar,
pero eles seguiron durmindo, i entonces foise a muller, e pensando que
eran unhos pobres muy preguizosos, agarr�u un pau e, vendo que inda
estaban durmindo, empez�u a re�er con eles, e deulles unhos
paus, pra que se levantaran, a Jesucristo, que era o que estaba pola Beira.
Pero tan cansado estaba, que nin con esas se levantaron. Dal� a
un pouco, veu o home pra almorzar, e pregunt�u se marcharan os pobres,
i a muller contest�ulle:
�-�Qu� hab�an de marchar! �Inda est�n
na cama! Vai al� e dalles unhos paus, a ver si levantan dunha vez.
�Ah!, e dalle ao do outro lado, que ao da beira xa llos d�n
eu hai un pouco, e como se nada.
�San Pedro, que estaba desperto, e o�u a conversaci�n
d�xolle a Jesucristo:
�- Padre Maestro, despierte y pase para este otro lado, que ahora
viene el marido con otro palo a levantarnos.
�Pas�use Jesucristo pra o outro lado, e San Pedro arrim�use
canto puido � rilleira da cama, de modo que, cando cheg�u
o home, empez�u a re�er con eles porque non se levantaban,
i, ao mismo tempo, agarr�u de pau e met�ulle unhos paus ao
do outro lado, como lle dixera a muller. Desta maneira, San Pedro libr�use
da tunda, i o pobre Jesucristo lev�una d�as veces..�
�
Indice de contos
O que sexa...
�
�
